De drie trekkers die reageerden
op onze ‘call for live projects’ doen ieder een interessant voorstel voor een
‘gedeelde ruimte’ met een duidelijke meerwaarde voor het dorp. Er leven al
mooie initiatieven in Haspengouw
Het Rode-Kruis-Huis koppelt de nood
van het Rode Kruis van Borgloon aan een concrete plek en zoekt de verbinding
met Gotem als plek en als samenleving. Het oude schoolgebouw behoort samen met
de kerk, pastorij en het kasteel Fonteinhof tot het beschermde dorpszicht en
bepaalt in grote mate de kern van wat ruimtelijk gezien kan worden als het
dorp.
Door verbinding te
zoeken met andere verenigingen en gebruikers wil men van de plek een dorpshuis
maken en het hele dorp als gemeenschap aanspreken en zowel figuurlijk als
letterlijk in huis nemen.
Met een speelkunstwerk wil de
gemeentelijke basisschool De Herik in Henis hun speelbos nog een extra
meerwaarde geven. Het speelbos is met de school verbonden via een groene
speelzone en vormt zo een groene en gedeelde ruimte in het dorp. Ook de
jeugdbeweging vindt er zijn plek en het het kan misschien een uitvalsbasis zijn voor een groen speel- en scharrelweefsel doorheen het hele dorp, of het kan een
ontmoetingsplek worden voor alle generaties van het dorp? Het groene speelbos
draagt met andere woorden veel mogelijkheden in zich om een ruimtelijke en
sociale verbinding te zijn in het dorp.
In Hoepertingen staan
de begrippen toegankelijkheid en
verbinden centraal om enkele groene en open ruimtes in het dorp aan te
pakken. Het zijn die groene ruimtes die het sociale weefsel in dit
project moet verbinden. De trekkers (Ter Heide en Kasteel Mariagaarde) hebben
hierbij expliciet aandacht voor de gemeenschap van Ter Heide (mensen met een
beperking), de Sikhsgemeenschap, maar evengoed willen ze de
nieuwe inwoners betrekken. Ze willen paden doorheen het dorp zoeken en op die manier -letterlijk- plekken en mensen in het dorp verbinden, Al zal dit ook heel wat uitdagingen of mogelijke conflicten met zich meebrengen. Wat wordt
toegankelijk, en dus meer publiek? Hoe gaan we om met de grenzen?
Het belangrijkste
leerdoel van het ‘live project’ is het samenwerken met verschillende actoren,
omgaan met diverse verwachtingen en mogelijke conflicten. De paden in
Hoepertingen zijn plekken waar privé en publiek vervagen. Wat mag toegankelijk
worden en op welke manier? Wie wil of kan hier welke verantwoordelijkheid
nemen? Het Rode-Kruis-Huis is op dat
vlak al meer afgelijnd, de site is gekend, de rol die verschillende actoren
kunnen spelen is duidelijk. Het ‘live’ krijgt zo meer de invulling van ‘uitvoeren’
en ‘maken’. Dit is ook zo bij het speelkunstwerk
in Henis. Het is ongetwijfeld waardevol om de studenten het maken aan de lijve
te laten ondervinden, om een zeker ‘craftmanship’
te ontwikkelen. Als belangrijkste leerdoel kiezen we voor dit pilootproject
ervoor om ‘leren onderhandelen met verschillende actoren’ voorop te stellen, om
zo een ‘social craftmanship’ te
ontwikkelen. Als eerste ‘live project’ kiezen we daarom om in Hoepertingen aan
de slag te gaan.
